'Bir mahsuldeki her çiçek tamamen gübreye bağlıdır' ilkesi, yüksek kereviz verimi için zamanında ve yeterli gübre verilmesine karşılık gelir. Kendi çeşidinin özelliklerinden tam olarak yararlanabilmek, kendine has çıtır ve tatlı tadına sahip olabilmek için bilimsel ve makul bir gübreleme yapısına ulaşmak gerekir.
1. Farklı gübrelerin kerevizin büyümesine etkisi; Yapraklı bir sebze olarak kereviz, esas olarak sapla beslenirken, azotlu gübre bitkinin sapını ve yapraklarını tamamen geliştirebilir, yaprakları parlak ve kalın, gövdeyi kalın ve yumuşak hale getirebilir.
Azotlu gübreleme yetersiz ise kereviz saplarında çukurlaşma, bitki sap ve yapraklarında sararma ve yavaş büyüme, kerevizin kalitesini ve satışını ciddi şekilde etkiler. Yeterli potasyum gübresi, yaprakların gerilmesini ve kalınlaşmasını sağlayarak, fotosenteze tamamen katılmalarını sağlar.
Gevşek gövdeler için daha fazla besin sağlayın, gövdelerin ve yaprakların genişlemesini ve gelişmesini kolaylaştırın ve kereviz bitkilerinin parlaklığını artırın; Fosfatlı gübre, bitkilerin boyunu artırarak gövdelerin ve yaprakların uzamasını teşvik edebilir. Bu nedenle bitkilerin sağlıklı büyümesini sağlamak için farklı büyüme dönemlerine göre çeşitli gübreler kullanılmalıdır.
2. Adi üre kereviz yetiştirmek için uygun değildir, çünkü aşırı üre kullanımı kerevizin büyüme hızını yavaşlatabilir ve pazara girişini geciktirebilir. İç kalite açısından kerevizin gevrek, yumuşak ve tatlı tadını azaltabilirken, yaprak saplarındaki fibroz derecesi önemli ölçüde artacak ve tadı acılaşacaktır.
3. Kerevizde bor noksanlığı da yaygındır ve içi boş yaprak sapları, çatlama, esmerleşme ve diğer belirtilerle kendini gösterir. Önleme ve kontrol yöntemleri genellikle yeterli miktarda organik gübre uygulamak veya taban gübresine boraks eklemek şeklindedir. Büyüme sürecinde semptomlar ortaya çıktığında, bor içeren yaprak gübresinin püskürtülmesi, bor noksanlığının neden olduğu olumsuz etkileri azaltabilir.
